ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿ ಸಹಾಯ ಎಂಬ ಶಬ್ದವೇ ಶೀತ, ಮೌನ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಪೆಂಗ್ವಿನ್ಗಳ ( Penguin) ಗುಂಪಿನ ಮಧ್ಯೆ ಬದುಕು ಸಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮ. ಆದರೆ ಆ ನಿಯಮವನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಂತೆ, ಒಬ್ಬ ಅಡೆಲಿ ಪೆಂಗ್ವಿನ್ ತನ್ನ ಕಾಲೋನಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಸುಮಾರು 70 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದ ಹಿಮಪರ್ವತಗಳತ್ತ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ, ಹೊರಟ ನಂತರ ಕ್ಷಣ ನಿಂತು ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿ ಮತ್ತೆ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡುವ ದೃಶ್ಯ ಇಂದು ಮತ್ತೆ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಜೀವ ಪಡೆದಿದೆ.
ಈ ದೃಶ್ಯ ಹೊಸದಲ್ಲ. ಇದು 2007ರಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನ್ ನಿರ್ದೇಶಕ ವರ್ನರ್ ಹರ್ಜಾಗ್ ಅವರು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ “Encounters at the End of the World” ಎಂಬ ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟರಿಯ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತುಣುಕು. ಆದರೆ ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿದ್ದರೂ, ಆ ದೃಶ್ಯ ಎಬ್ಬಿಸುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾಗಿವೆ.
ಗುಂಪನ್ನು ತೊರೆದು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗುವುದು — ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪ
ಪೆಂಗ್ವಿನ್ಗಳು ಸಮುದಾಯ ಜೀವಿಗಳು. ಆಹಾರ, ರಕ್ಷಣೆ, ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ — ಎಲ್ಲವೂ ಗುಂಪಿನೊಳಗೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಸಮುದ್ರವೇ ಅವರ ಬದುಕಿನ ಮೂಲ. ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಒಳನಾಡಿನತ್ತ, ಆಹಾರವೂ ಇಲ್ಲದ, ಜೀವ ಉಳಿಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೇ ಇಲ್ಲದ ಹಿಮಪ್ರದೇಶದತ್ತ ನಡೆದು ಹೋಗುವುದು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಸಹ ಅಚ್ಚರಿ ಮೂಡಿಸಿದ ನಡವಳಿಕೆ.
ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರ ಪ್ರಕಾರ, ಇಂತಹ ಪಯಣವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ‘ಮರಣದತ್ತ ನಡೆ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪುವಿಕೆ, ಜೋಡಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ದುಃಖ, ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡ ಅಥವಾ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಅಸಮತೋಲನ — ಇವು ಕಾರಣಗಳಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಖಚಿತ ಉತ್ತರ ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ.
ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಕೊಟ್ಟ ಹೆಸರು: ‘ನಿಹಿಲಿಸ್ಟ್ ಪೆಂಗ್ವಿನ್’
ಈ ಪೆಂಗ್ವಿನ್ ಇಂದು ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಚರ್ಚೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಜನರು ಇದನ್ನು ‘Nihilist Penguin’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಜೀವನದ ಅರ್ಥ ಏನು? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ದೂರ ಹೋಗಬೇಕು ಎಂಬ ಆಸೆ ಏಕೆ ಬರುತ್ತದೆ? ಸಮಾಜ, ಕೆಲಸ, ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಗಳಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುವ ಮನಸ್ಸು — ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಈ ಪೆಂಗ್ವಿನ್ನ ನಡೆಗೆ ಜನರು ಹೋಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಇದು ಕೇವಲ ಪ್ರಾಣಿಯ ಕಥೆಯಲ್ಲ; ಇದು ನಮ್ಮ ಕಾಲದ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಬಹುಜನರಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದೆ. ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ, ಬರ್ನ್ಔಟ್, ಏಕಾಂತತೆ, ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು — ಈ ಎಲ್ಲವೂ “ನಾನು ನನ್ನದೇ ದಾರಿ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ” ಎಂಬ ಆ ಮೌನ ನಡೆಗೆ ಅರ್ಥ ನೀಡುತ್ತಿವೆ.
ಪ್ರೇರಣೆಯೇ? ಅಥವಾ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೇ?
ಕೆಲವರಿಗೆ ಈ ಪೆಂಗ್ವಿನ್ ಧೈರ್ಯದ ಸಂಕೇತ. “ಅಡೆತಡೆಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಮುಂದೆ ನಡೆಯುವುದು” ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಅವರು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರಿಗೆ ಇದು ದುಃಖದ ರೂಪಕ — ಸಹಾಯ ಬೇಕಾದಾಗ ಗುಂಪಿನಿಂದ ದೂರ ಹೋಗುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ಎಚ್ಚರಿಕೆ.
ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ, ಈ ನಡೆ ಬಹುಶಃ ಅಂತ್ಯವೇ ಆಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಮಾನವ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ, ಇಂತಹ ನಡೆಗಳು ಸಹಾಯದ ಕೂಗು ಆಗಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಚರ್ಚೆಯೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.
ನಮ್ಮನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ದೃಶ್ಯ
ಒಬ್ಬ ಪೆಂಗ್ವಿನ್ ಹಿಮಪರ್ವತದತ್ತ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ದೃಶ್ಯ ಇಂದು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರನ್ನು ಯೋಚನೆಗೆ ತಳ್ಳಿದೆ.
ನಾವು ಕೂಡಾ ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಹೀಗೇ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದಂತೆ ದೂರ ಹೋಗಲು ಬಯಸಿದ್ದೇವೆಯೇ?
ಅದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೇ, ಅಥವಾ ಒಂಟಿತನದ ಫಲವೇ?
ಹಳೆಯ ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟರಿಯ ಒಂದು ಕ್ಷಣ, ಇಂದಿನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಜೀವ ಪಡೆದಿದ್ದು, ಮಾನವನ ಒಳಮನಸ್ಸಿನ ಸಂಕಟಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ಕನ್ನಡಿಯಂತಾಗಿದೆ.
ಬಹುಶಃ, ಆ ಪೆಂಗ್ವಿನ್ ಪರ್ವತದತ್ತ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ, ನಾವು ಅದರೊಳಗೆ ನಮ್ಮನ್ನೇ ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
ಭಗ್ಬ ಪ್ರೇಮಿಯನ್ನೂ ಕಂಡರು!
ನೆಟ್ಟಿಗಲು ಹೀಗೆ ಹಾದಿ ಬದಲಿಸುವ ಮುನ್ನ ಒಮ್ಮೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿದ ಪೆಂಗ್ವಿನ್ ನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಭಗ್ನ ಪ್ರೇಮಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಪ್ರೇಮ ವೈಫಲ್ಯ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಪೆಂಗ್ವಿನ್ ಗಳನ್ನೂ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರೇಮವಂಚನೆಯಿಂದ ಬೇಸತ್ತು ಅದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೊರೆದು ಹೊರಟಿದೆ ಎಂದು ಭಗ್ನಪ್ರೇಮಿ ಪಟ್ಟಕಟ್ಟಿ ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಹೊಸಹಾದಿ ತುಳಿದ ಪ್ರೇರಕನನ್ನು ಕಂಡರು!
ಇನ್ನು ಕೆಲವು ನೆಟ್ಟಿಗರಿಗೆ ಈ ಪೆಂಗ್ವಿನ್ ಹೊಸ ಹಾದಿ ಹಿಡಿದ ಸಾಧಕನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ನಡೆದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಬೇರೆಯವರು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನೇ ಮಾಡುವ ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಗ್ಗಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಅಂದು ದೂರದ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಕಾಣದ ಏನನ್ನೋ ನೋಡಿದ ಪೆನ್ವಿನ್ ಅತ್ತ ಹೊರಟಿದೆ. ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಯಾರೂ ಬರದಿದ್ದರೂ ಅದು ತನಗೆ ಏನು ಇಷ್ಟವೋ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡಿದೆ. ಇದು ಮನುಷ್ಯರಿಗೂ ಹೊಸಹಾದಿ ಹಿಡಿಯಲು ಪ್ರೇರಣದಾಯಕ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಪೆಂಗ್ವಿನ್ ನ ಈ ನಡೆಯಲ್ಲಿ ಹಲವರಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಸಾಹಸಿಯೂ ಕಂಡಿದ್ದಾನೆ!
ಹೀಗೆ ತರಹೇವಾರಿ ಲಾಜಿಕ್, ಚರ್ಚೆಗಳ ನಂತರವೂ ಪೆಂಗ್ವಿನ್ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಉಳಿಸಿ ಹೋಗಿದೆ.. ಪರ್ವತದತ್ತ ಹೊರಟ ಪೆಂಗ್ವಿನ್ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದ್ದು ಯಾಕೆ?
